عملیات مهندسی
زنجیرهٔ ربایش و قتل نیروهای انقلابی در خانههای تیمی، از اوایل تا اواخر مرداد ۱۳۶۱ در تهران اجرا شد.
سیر تاریخی رویدادهای کلیدی مرتبط با سازمان مجاهدین خلق (فرقهٔ رجوی)، از تأسیس تا فاز مسلحانه و پیامدهای آن — با ارجاع به مدخلهای مستند سایت.
25 رویداد تاریخدارزنجیرهٔ ربایش و قتل نیروهای انقلابی در خانههای تیمی، از اوایل تا اواخر مرداد ۱۳۶۱ در تهران اجرا شد.
با کشته شدن موسی خیابانی و انهدام کادر مرکزی سازمان در اواخر سال ۱۳۶۰ و بهار ۱۳۶۱، مرکزیت سازمان در شوک و استیصال عمیقی فرو رفت.
ساعت ۳ بعدازظهر یکشنبه ۸ شهریور ۱۳۶۰، انفجار ساختمان مرکزی نخستوزیری در خیابان پاستور رخ داد و رجایی و باهنر به شهادت رسیدند.
در شامگاه شنبه ۷ شهریور ۱۳۶۰، کمتر از ۲۴ ساعت پیش از انفجار، رئیسجمهور در تماسی تلفنی رفتار کشمیری را نگرانکننده خواند.
صبح ۱۴ مرداد ۱۳۶۰، حسن آیت علیرغم تهدیدهای مکرر تلفنی منافقین ترور شد؛ مصداق گذار سازمان از رقابت سیاسی به حذف فیزیکی.
رجایی پس از پیروزی در انتخابات ریاستجمهوری ۱۱ مرداد ۱۳۶۰، دولت خود را با نخستوزیری محمدجواد باهنر تشکیل داد.
در بامداد ۷ مرداد ۱۳۶۰، ابوالحسن بنیصدر و مسعود رجوی با همکاری برخی عوامل نفوذی در نیروی هوایی از کشور گریختند.
کشف طرح ترور محمد کچویی، رئیس وقت زندان اوین، با هویت جعلی «کاظم افجهای» در ۸ تیر ۱۳۶۰.
انفجار هفتم تیر که در پی اعلام فاز مسلحانه رخ داد، از فاجعهبارترین بمبگذاریهای این دوره بود.
سازمان منافقین در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ فاز مسلحانه علیه جمهوری اسلامی را اعلام کرد؛ نقطهٔ عطف تقابل خونین سالهای بعد.
پس از عزل بنیصدر از فرماندهی کل قوا، نشریهٔ مجاهد در روز ۲۸ خرداد ۱۳۶۰ چند نسخهٔ فوقالعاده به چاپ رساند.
پایان عمر آیتالله طالقانی بلافاصله پس از آخرین جلسهٔ شبانهٔ او؛ در همان ساعت حساس، آب و تلفن منزل بهطرز کاملاً مشکوکی قطع شده بود و ایشان پیش از رسیدن هرگونه کمک پزشکی جان باخت.
آخرین جلسهٔ طالقانی در شامگاه ۱۸ شهریور ۱۳۵۸ در منزل آقای چهپور برگزار شد؛ کمتر از ۲۴ ساعت پیش از پایان عمر او.
در خطبهٔ نماز جمعهٔ تهران ۹ شهریور ۱۳۵۸، طالقانی با تفسیر آیات قرآن خطر منافقین را از کفار بیشتر دانست.
اوج مرزبندی تاریخی طالقانی با جریان منافقین در خطبهٔ نماز عید فطر ۲ شهریور ۱۳۵۸، در روزهایی که منافقین از تجزیهطلبان کردستان حمایت میکردند.
در ۵ مرداد ۱۳۵۸ رویدادی تاریخی در دانشگاه تهران رقم خورد: نخستین نماز جمعهٔ تهران به امامت آیتالله طالقانی.
نشریهٔ مجاهد در ۱ مرداد ۱۳۵۸ متولد شد تا گفتمان التقاطی سازمان را با ویترینی اسلامی بازتولید کند.
عصر روز ۶ اردیبهشت ۱۳۵۸، محمدرضا سعادتی در شرکتی به نام «نولکو» بازداشت شد؛ آغاز پروندهای که به نفوذ گستردهٔ سازمان پرده برداشت.
سرکوب خونین تظاهرات در میدان ژالهٔ تهران؛ رویدادی که شمار کشتهشدگان و روایتهای پیرامون آن به یکی از مناقشههای تاریخی تبدیل شد.
کمتر از ۲۰ روز پیش از فاجعهٔ ۱۷ شهریور، آتشسوزی سینما رکس آبادان رخ داد و برملا شدن نقش حکومت در آن، از محرکهای اصلی اعتراضات شد.
ساواک در آستانهٔ جشنهای شاهنشاهی و با پیشدستی، از اول شهریور ۱۳۵۰ دستگیریهای گسترده را آغاز کرد و شاخهٔ نظامی سازمان را از هم پاشید.
تأثیرپذیری از عملیات چریکهای فدایی خلق در سیاهکل، مجاهدین را به تصمیم برای نخستین ورود به فاز میدانی و مسلحانه رساند.
تسخیر هواپیمای داگلاس دیسی-۳ (وابسته به شرکت ایرتاکسی) و انتقال آن به عراق؛ نخستین نمایش عمومی ورود سازمان به عملیات میدانی.
سعید محسن و علیاصغر بدیعزادگان، با سابقهٔ فعالیت در نهضت آزادی، هستهٔ اولیهٔ یک سازمان مخفی را برای مبارزهٔ مسلحانه شکل دادند.
شکست ظاهری قیام ۱۵ خرداد؛ نقطهٔ آغازی که بخشی از جوانان مذهبی را به این نتیجه رساند شیوههای معمول فعالیت پاسخ نمیدهد.